h1

Een excentrieke bierproefavond

Haandbryggeriet Røyk Uten ild, 8%, Haandbryggeriet te Drammen (Noorwegen)
Fullers 2010 Vintage Ale, 8,5%, Fullers te Londen
Hoppin Frog Outta Kilter Wee Heavy Scotch Red Ale, 8,2%, Hoppin Frog Brewery te Akron, Ohio
Hemel & Aarde, 9,5%, Brouwerij de Molen te Bodegraven
Mikkeller Black Hole, 13,1%, De Proef Brouwerij te Lochristi-Hijfte

Het begint zo ongeveer een traditie te worden: het kiezen van een avond gedurende de tentamenweek voor een mooie proefsessie. Deze keer werd er echter afgeweken van de gebruikelijke tweede maandagavond en was de proefzitting op de dinsdag van de eerste tentamenweek. Voor deze avond was een bijzonder palet aan bieren samengesteld. Ten eerste kwamen alle bieren uit een ander land, maar daarnaast was er ook geen enkel echt Belgisch bier aanwezig. Het Mikkeller-bier mag dan wel gebrouwen zijn in België, maar het is bedacht door een Deen die alleen maar de Belgische ketels heeft gebruikt… en een Russian Imperial Stout kunnen we natuurlijk niet echt een typisch Belgische biersoort noemen.

Maar goed, op de Mikkeler komen we later nog wel terug. De avond begon, op verzoek van Yoran, met een Rauchbier. Geen echte uit Bamberg, maar in ieder geval is wel de authentieke Bamberger rookmout gebruikt in dit Noorse bier. Røyk Uten ild, wat overigens ‘Rook zonder vuur’ betekent, laat haar naam direct gelden bij het openen van de fles. Een subtiele rookgeur dampt uit de fles al voordat deze ingeschonken is. Eenmaal in het glas is er een mooi, zeer donkerbruin bier dat getopt wordt met een stevige, beige schuimkraag. Frank merkt bij de eerste slok direct op dat het smaakt naar de geur van zijn broeken na een avondje bij het kampvuur, Yoran vindt het meer op gerookte paling lijken. Er zit ook een zoetje in en deze komt ook terug in de smaak. De afdronk is echter van gebrande koffiebonen. Het zou niet het eerste bier zijn dat deze eigenschap had deze avond…

De avond werd vervolgd met een Brit van Fullers, de 2010 Vintage Ale. Mooi koperkleurig met een aroma van karamel, melasse en een beetje gedroogde pruim. De smaak is mooi romig en rond, met een aangenaam scherpe afdronk. Frank vindt hem wat aan de zoete kant, het plakt daarnaast wat aan de lippen. Net zoals de Røyk Uten ild weet deze zijn alcohol goed te verbergen…

Het derde bier van de avond is zelfs qua naam al een hele mond vol, en dan moet het drinken nog beginnen… Maar goed, ook de Hoppin’ Frog Outta Kilter Wee Heavy Scotch Red Ale verdient het om minstens één keer volledig uitgeschreven te worden. Het is in ieder geval een Scotch Ale, weliswaar in Amerika gebrouwen, maar toch. Er zit een vleugje peer in de neus, maar hij is wel wat voller dan dat. Helaas is de smaak tegenvallend. Het drinkt wel redelijk door, maar het is niet heel complex en is ongebalanceerd zoet. Wel warmt het lekker op, maar dat is niet voldoende om het voorgaande te compenseren.

Voor het einde van de avond stonden nog twee pikzwarte bieren op het programma. Als eerste een Nederlands product, de Hemel & Aarde van Brouwerij de Molen. Op de vorige proefavond hadden we de Bommen & Granaten als slotstuk, deze keer zaten we dus isets eerder aan het Molen-bier. Ook deze fles heeft kaarsvet op de kurk, maar deze keer is het inktzwart. Het bier heeft haast dezelfde kleur, met erbovenop een zoethoutkleurige, zeer schuimige kraag. Een ziltig aroma met turf en een klein beetje rook komt je tegemoet. Na één slok ben je direct weer wakker, alsof het een gigantisch sterke espresso is. Zelfs de meest verstokte liefhebbers van sterke koffie zullen hierbij even extra moeten slikken, maar de aardse smaak maakt het erg bijzonder. Wel neemt deze bittere smaak wat af bij het opwarmen van het bier. Opnieuw een bijzonder product van De Molen.

Het laatste bier van de avond is van de befaamde koekoeksbrouwer Mikkeller, de Deen die zijn bieren brouwt in andermans ketels. Zijn bieren hebben hierdoor een exclusief karakter en zijn vaak erg bijzonder. De Black Hole stond op het programma, een van Mikkellers interpretaties van een Russian Imperial Stout. 13,1 % maar liefst, maar aan het aroma is het niet af te lezen. Het aroma bestaat namelijk voornamelijk uit dennenaalden en vijgen. In het begin is het wat zoetig, maar tegelijkertijd erg herbaal. Vooral jeneverbes komt naar voren, maar het bier blijft gebalanceerd met zoetige tonen en de smaak van bittere chocola in de afdronk. De alcohol blijft ook in dit bier goed gemaskeerd, wat een prestatie op zich is. Het klapstuk op het einde zorgde in ieder geval voor een passend einde. Je betaalt wat voor een flesje Mikkeller, maar dan heb je ook wat. In ieder geval was het weer een geslaagde avond.

F.J.L. Heutz, Y. Zonneveld, 21-06-2011

Terug naar de hoofdpagina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: