h1

Een weekendje Ardennen

Alfa Edel Pils, 5%, Alfa Brouwerij te Thull
Gulpener Gladiator, 10%, Grolsch Brouwerij te Enschede
Mc Chouffe, 8%, Brasserie d’Achouffe te Achouffe
La Chouffe, 8%, Brasserie d’Achouffe te Achouffe
Val Dieu Blonde, 6%, Brasserie de l’Abbaye du Val-Dieu te Aubel
Rochefort 8, 9,2,% Brasserie Rochefort te Rochefort

Een voor mij jaarlijks terugkerend hoogtepunt is de winterhike welke ik samen met vrienden houd in de Belgische Ardennen. Afgelopen weekend was het weer zo ver en trokken we vol goede moed, met 9 man sterk, op de vroege zaterdagochtend richting de Ardennen. Eenmaal aangekomen werden we in groepen van drie gedropt en dienden we op eigen kracht ons een weg naar het gegeven coördinaat te vinden alwaar we met de gehele groep zouden overnachten.  Om een lang verhaal kort te maken, dit blijft uiteindelijk een bierblog,  heeft iedereen uiteindelijk na vele prachtige uitzichten en toch ook wel wat afzien de overnachtingsplek bereikt.  Een leuk detail is dat de route die mijn groep en ik hadden uitgestippeld ons door het plaatsje Achouffe en dus langs de befaamde d’Achouffe brouwerij leidde, bekend van onder andere de bieren La Chouffe en Mc Chouffe.

Wandelingetje

Eenmaal aangekomen op het coördinaat werden snel alle tenten opgezet, het eten voorbereid en het kampvuur gemaakt waarna vervolgens geheel verdient kon worden genoten van een heerlijke Alfa edel pils.  En zeg nu zelf, wat is er nu beter dan na een dag afzien, ver van huis te genieten van een pilsje uit eigen dorp. Alfa edel pils is dan ook mijn favoriete pilsner, heel zacht van smaak, verfrissend en lichtzoet en wat moutig, al met al zeer goed doordrinkbaar dus.

Vervolgens kwam het zwaardere geschut te voorschijn te weten enkele blikken Gulpener Gladiator.  Dezen zouden worden gebruikt voor de bereiding van de befaamde beercan chicken. Aangezien de blikken hiervoor halvol dienen te zijn kon de overige helft gedegusteerd worden. Gulpener Gladiator(overigens gebrouwen door Grolsch) is een zwaar, goud/koperkleurig bier van 10%. Het bier geurt overwegend zoet, lichtfruitig en heeft ook een duidelijk alcohol aroma. De smaak komt goed overeen met het aroma, namelijk zoet met een duidelijke alcohol smaak, ook komt er een beetje karamel en licht geroosterde mout naar voren. Al met al een niet echt bijzonder en een beetje ongebalanceerd bier, desalniettemin ideaal om mee te koken en de beercan chicken van het kampvuur smaakte dan ook voortreffelijk. Na het verorberen van de kippen werd nog wat Southern Comfort genuttigd als slaapmutsje om warm te blijven in de koude Ardense nacht waarna de tenten werden opgezocht om de nodige slaap op te doen.

De ochtend erna was alles al vroeg weer opgeruimd en waren we al snel weer onderweg door het Ardense landschap welke gedurende nacht nog was getrakteerd op een mooi, vers pak sneeuw. Tegen een uur of 11 kwamen we aan in het dorpje Engreux alwaar we een gezellig cafeetje binnen gingen. Als je in de Ardennen bent, dien je ook een Ardens bier te drinken dus bestelde ik samen met een vriend een fles Mc Chouffe welke werd geserveerd in een champagnekoeler. Blijkbaar stond het bier nog niet koud op deze morgen maar de Mc Chouffe smaakte er niet minder door. Het bier is diepbruin met een amberkleurige gloed en heeft een mooie crème kleurige schuimkraag. Het aroma is zoet en moutig er is ook wat fruit in te herkennen zoals pruimen. De smaak is ook zoet en licht kruidig, ook valt er wat chocolade en misschien zelfs wel wat toffee in te herkennen. De alcohol is niet te overheersend en de afdronk is warm en moutig maar toch ook wat droog. Een zeer fijn bier voor op een koude besneeuwde dag!

Uiteraard mocht ook het blonde broertje van de Mc Chouffe, namelijk de La Chouffe, niet ontbreken en deze fles volgde dan ook snel. De lichtamberkleurige La Chouffe heeft een degelijke witte schuimkraag en geurt fris en fruitig naar citrus, mout en koriander. Ook de smaak is fris en zoet en weer komen de citrus en kruidige koriander tonen weer terug, ook is er een lichte en discrete bitterheid te vinden welke voor de goede balans zorgt. Net als zijn broer is La Chouffe een niet te versmaden bier.

Na deze fijne tussenstop werd onze tocht weer vervolgd en na een lange zware dag kwamen we moe maar voldaan aan bij een restaurantje in het dorp Wibrin. Hier kon genoten worden van een lekker maal en ik koos dan ook voor de toepasselijke stoofschotel Mc Chouffe vergezeld met een glas Chouffe Royale. Dit is Mc Chouffe (in dit geval vers van de tap) met een scheutje crème de Cassis, een zwarte bessenlikeur, erin. Hierdoor krijgt het bier een mooie bruine kleur met een paarse gloed erin en een licht paarse schuimkraag. Hier bier zelf wordt logischerwijs een stuk zoeter door de likeur en de bessensmaak is goed terug te herkennen. Deze op het oog misschien wat vreemde combinatie levert een bijzonder en goed doordrinkbaar drankje op, een beetje vreemd maar wel lekker. Vervolgens werd er weer een bier uit de Ardennen besteld te weten een Val Dieu blonde. De Val Dieu blonde schenkt uit als een troebel oranje bier met een dikke witte schuimkraag. Het aroma is zoet en fruitig en ook de gist komt goed naar voren. De smaakt komt goed overeen met het aroma en is fris met fruitige citrustonen ,ook heeft het een graanachtige smaak en een lichtbittere afdronk. Geen complex of bijzonder bier maar smaakt verder niet verkeerd.

Als afsluiter hadden we besloten een fles Lupulus te bestellen, een Ardens tripel bier, maar helaas waren deze niet meer op voorraad en moest ik voor het eerst deze dag een niet Ardens bier bestellen.  Na de bierkaart nogmaals doorgeplozen te hebben viel mijn keus op een van mijn favoriete trappistenbieren, te weten de Rochefort 8. Uiteraard heb ik dit bier al vele malen mogen drinken maar nu is het dan toch tijd voor een recensie. De Rochefort 8 is donkerbruin en troebel met een redelijk grote, beige schuimkraag. Het bier geurt naar chocolade, donker fruit en rozijnen, ook komen er licht peperachtige noten naar voren. De smaak is in eerste instantie redelijk fris voor zo’n donker bier maar dan komen de chocolade tonen en het gedroogd fruit weer door. Wat meer naar het einde proef je de lichtbittere kruidige smaak en merk je de verwarmende alcohol.  De smaak is complex en kan eigenlijk alleen omschreven worden als typisch ‘Rochefort’, waarlijk een van de betere trappisten me dunkt. Na deze waardige afsluiter was  een mooi weekend ten einde en was het weer tijd om richting thuis te vertrekken.

F.J.L. Heutz, 20-02-2011

Terug naar de hoofdpagina 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: