h1

Terug naar Bourgondië

3 Fonteinen Doesjel, 6%, Brouwerij Drie Fonteinen te Beersel
Tempelier, 6%, Brouwerij Corsendonk Nv te Turnhout
Saison d’Erpe-Mere, 7%, KleinBrouwerij De Glazen Toren te Erpe-Mere
Kasteel Cuvée du Chateau, 11%, Brouwerij van Honsebrouck te Ingelmunster
Bommen & Granaten, 15%, Brouwerij De Molen te Bodegraven

Het begint welhaast een patroon te worden. De maandagavond van de tweede tentamenweek: biertijd bij de ST Toepers. Alweer een avond vol gastronomische avonturen dus, en ook deze keer zijn er weer vijf bieren geselecteerd om gerecenseerd te worden. Zou het net zulke goede recensies opleveren voor dit vijftal bieren als voor de vorige proefavond?

Het bal wordt geopend met de 3 Fonteinen Doesjel. Versneden lambiek van respectievelijk 1, 2 en 3 jaar oud, gebotteld eind 2006 en dus al ruim vier jaar op de plank. Een goed gerijpt bier om mee te beginnen dus. Ondanks de aanduiding op de fles schuimt het bier best redelijk voor een lambiek. Het fruitige is direct af te leiden in de neus met braam, framboos en zure appeltjes die in de neus zich opdringen. Het bier zelf is verrassend bitter doch uiteraard zurig, alsof de bramen niet geheel rijp waren. Daarbij ook nog redelijk fris voor een bier dat al zo lang gerijpt heeft.

Als volgende komt de Tempelier om de hoek kijken. Gebrouwen door de makers van de Corsendonkbieren, dus dit zou goed moeten zijn. Het ruikt echter naar ingezeepte desem, iets wat niet overenthousiast maakt. Ook een lichte balsamicogeur lijkt opmerkbaar. De eerste slok gaat nog wel, maar al snel devalueert het naar een nasmaak van schrale pils. Een beetje waterige aardbei valt nog wel te proeven, maar verder is het niet veel bijzonders. Een stijlvol etiket, maar daar blijft het bij… eens te meer een wijze les; don’t judge on appearances.

De derde is de Saison d’Erpe-Mere, een – niet geheel verrassend – saisonbiertje. 7%, dus nog altijd lekker licht. Het ruikt fijn fruitig, met peer en een vleugje tropisch fruit. De smaak is echter erg kruidig, met salmiak en witte peper, waarbij Frank ook nog een vleugje honing bespeurt. Een fijne, hoppige doch droge afdronk. In de keel blijf je een beetje laurierdrop proeven. Ook qua uiterlijk een fijn biertje, met een mooi, stevig, wit schuim dat in overvloede aanwezig is. Zeker voor herhaling vatbaar.

Met het lichtere werk achter de kiezen werd het dan toch tijd voor iets zwaarders. Eerst dan maar de Kasteel Cuvée du Chateau. De brouwmeesters uit Ingelmunster hebben geprobeerd de smaak van 10 jaar gerijpt Kasteelbier Bruin te benaderen in een normaal brouwsel en dit was het resultaat. De kurk heeft er in ieder geval zin in, die schiet met een ferme klap richting het plafond. Een geur van melkchocolade wasemt onmiddellijk uit de fles, maar in het glas is deze eigenlijk afwezig. In vergelijking met de Bruin is dit bier veel minder zoet en laat het een romig mondgevoel achter bij een licht ziltige, toffee-achtige smaak waarin ook iets van rozijntjes en marsepein zit. Normaal gesproken wordt de alcohol in een Kasteelbier gemaskeerd door het zoete, maar dat blijft deze keer achterwege waardoor de alcohol goed merkbaar is. Jammer. De brouwers hebben iets te geforceerd geprobeerd de smaak van gerijpt bier te imiteren. Het mondgevoel en de textuur (olieachtig) zijn prima, maar de smaak laat het afweten.

Het overall oordeel tot dusver is dus niet heel positief, maar er is altijd nog het klapstuk, de Bommen & Granaten. De volle 15% belooft veel, maar wat zal het waard blijken te zijn? Het geduld wordt met deze fles in ieder geval nog even op de proef gesteld, want het kaarsvet is overvloedig aanwezig op de kurk. Eenmaal verwijderd komt de gedroogde pruim, de aardbei en de mandarijn tevoorschijn. Verrassend zoet voor zo’n zwaar bier! De smaak doet denken aan appelstroop, met een karamel-honing touch. Zoet, met een bittere toon. Wat ook bijzonder is, is het kleurverschil. Waar het begon als donkere vloeistof, is het bier aan het einde getransformeerd in een karamelig, troebel geheel. Aan de smaak doet het echter geen afbreuk, die is goed. De alcohol wordt ook degelijk verborgen, maar een makkelijke doordrinker alleszins. Toch, prima om een avond mee af te sluiten en met een lekker kaasje erbij te verorberen.

Overall kan wel gesteld worden dat de bieren minder lekker waren dan bij de vorige proefsessie, maar dat er toch wel wat verrassinkjes tussen te vinden waren. Dit soort avonden krijgen zeker nog meer vervolgedities.

 F.J.L. Heutz, Y. Zonneveld, 11-04-‘11

Terug naar de hoofdpagina 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: